حس مسئولیت در گرو استقلال و آزادی عمل است

 (ساولان)مهندس ابراهیم رشیدی  

     بزرگترین کمبود ملل تحت ستم، جدا افتادن اوست از تاریخ و هر نوع شرکت آزادانه اجتماعی. ملتی که خق تعیین شرنوشت خود را نداشته باشد، از اتخاذ تصمیم در مورد سرنوشت جهان و سرنوشت خویش و عهده دار شدن مسئولیت های تاریخی کاملا محروم است. خواهش می کنم به معنای واقعی عبارت فوق دقت کنید: "حقّ تعیین سرنوشت". این که یک نفر حق داشته باشد تا سرنوشت خود را تعیین کند، امری است خطیر، زیرا چنین فردی باید برای تعیین سرنوشت خود فکر کند و خود را در برابر همه آنچه که انجام خواهد داد، مسئول بداند؛ این یعنی عهده دار شدن مسئولیت تاریخی.

     درست بر همین اساس است که آذربایجانی در طول دو قرن، بیشترین مبارزات را علیه روس ها انجام داده است. چرا؟ زیرا ملت مسئول هر تصمیمی را عامدانه می گیرد و هرگز موضع انفعال در کارهای او دیده نخواهد شد. ولی امروزه هنرمند آذربایجان، نه احساس مسئولیت می کند، نه احساس گناه و نه احساس شک. او از بازی بیرون است، هرگز سازنده تاریخ نیست. او حتی به خودش نیز از دریچه چشم فرهنگ حاکم و فرهنگ سازان آن نگاه می کند؛ چشم مخصوص به خودش نیز کور شده است. به او و ملتش القاء کرده اند که لیاقت ندارند خودشان را اداره کنند و یا معماری مخصوص به خود داشته باشند و یا ادبیات معاصر خود را خلق کند.

                  حفاری غیر مجازمحوطه   "گؤی مچید "

 مهندس ابراهیم رشیدی (ساولان)

علم باستان شناسی به خاطر تکنیک های مدرن نقشه برداری و ساخت ابزار حساس تصویر برداری  با اشعه ایکس  دوربین های دقیق و مجهز به نور مادون قرمز  و میکرو موج همچنین تصاویر مغناطیسی و ثبت اطلاعات دقیق تر بدون آنکه زمین را تخریب کنند به پیشرفتهای چشم گیری دست یافته است. چنین ابزاری باستان شناسان را قادر می سازد که مناطق جالب و بسیار کوچک را شناسایی کرده و از حفاری مناطق دشوار پرهیز کنند از این رو به اهداف خود نزدیک تر شده و دقیق برنامه ریزی کنند.از طرفی ذخایر باستانی را برای نسل های آتی که مطمئنا " مجهز به تکنولوژی پیشرفته تری خواهند شد  حفظ کنند. در سال  2001حجم مطالعاتی که در جهان روی آثار فرهنگی ایران در خارج از کشور صورت گرفته نزدیک به 20 میلیارد دلار بوده است.

نظری اجمالی برپرونده های قضایی هادی حمیدی شفیق

ابراهیم رشیدی- ساوالان

مفهوم جرم سیاسی در اذهان عمومی وتشخیص آن ازجرایم دیگرحتی اگرتعریف واضحی از آن در دست نباشد قابل درک است. مجرم سیاسی در ترازوی قضاوت مردم با مجرم عادی هیچ گاه برابر نبوده است ولی فراتر از فهم عام هنگامی که از نظر علمی نوبت به یقین حدود و ثغور جرایم سیاسی و تمییز آنها از جرایم عادی میرسد، دشواری کار رفته رفته نمایان می شود. در نظام کیفری ایران ضابطه ای قانونی که بتوان به کمک آن جرایم سیاسی را از جرایم عمومی تشخیص داد وجود ندارد. وعده اصل 168 قانون اساسی مبنی برتعریف جرم سیاسی تا به امروز تحقق نیافته است و از این رو تشخیص ماهیت جرم سیاسی مساله ای است که شاید نتوان پاسخی درحدود قوانین مصوب ایران برای آن یافت. با وجود همه کاستی ها وضعف ها درحال حاضر بخشی از جرایم قانون مجازات اسلامی با عنوان جرایم ضد امنیت داخلی و خارجی کشور جرم سیاسی تلقی می شود. مانند تشکیل دسته یا جمعیت با هدف برهم زدن امنیت کشور (ماده498)، جاسوسی بنحوی که به امنیت ملی صدمه وارد آورد (ماده502)، همکاری با دول خارجی متخاصم علیه جمهوری اسلامی ایران (ماده508) و.....همچنین سلب آزادی افراد ملت و یا محروم کردن آنان از حقوق مقرر در قانون اساسی، از طرف هریک از مقامات و مامورین دولتی (ماده570) جرم سیاسی محسوب می شود. اینجاست که راز احکام کذایی صادره از دادگاههای ایران بر ملا می شود، جوانی که در دانشگاه خود به انتشار نشریه مبادرت ورزیده است، اگر هیچ کاری هم نکرده باشد، فعالیت های روشنگرانه او را میتوان تلاش به نفع گروههای تجزیه طلب خارج از کشور نام گذاری کرد.