آزادی یگان ویژه های ضد شورش آذربایجانی

رفتارشناسی مجموعه های انسانی ایزوله از جامعه

مجموعه ای از دانشجویانی را که در یک مجتمع خوابگاهی دور از شهر زندگی می کنند در نظر بگیرید ، آن مجتمع خوابگاهی قطعه ای از اجتماع نیست زیرا در آنجا ،پدری،مادری،برادر و خواهری و پیرزن یا پیرمرد محله سکونت ندارد .مجتمع خوابگاهی مجموعه ای است ایزوله و کنده شده از اجتماع با ترکیب دختران یا پسران همسن و سال.

دانشجویان سال اول بیشتر تعطیلات را به شهرستانها و خانه های خود بر می گردند و در جمع خانواده و دوستان مدام از دانشگاه ،دوستان خاطره تعریف می کنند ولی به مرور زمان ،خانه رفتن آنها کمتر می شود و هنگام رفتن با کسی صحبت نمی کنند یا در اتاق خود با کامپیوتر ،کتب،گیم مشغول می شوند یا اگر همشهری دوست دانشگاهی داشته باشند با آنها سپری می کنند،حرفی یا خاطره ای برای گفتن ندارند زیرا ممکن است گفته ها و خاطرات او از دیدگاه پدر و مادر بسیار بی ادبانه تلقی شود.در سال های آخر تنها به زور تماس های تلفنی والدین به شهرستان می روند و در شهرستان نیز فقط شب ها به خانه می روند و آن مدت نیز با موبایل خود سرگرم می شوند.در مدت تحصیل و زندگی در خوابگاه رفتارهایی از خود بروز می دهند که خوب یا بد مطابق نرمال های جامعه نیست .شب ها را تانزدیکی های صبح بیدار هستند و روزها تاظهر می خوابند،بسیار راحت صحبت می کنند و دیگر هیچ حد و مرزی در بکاربردن الفاظ رکیک وجود ندارد.پدر و مادر دوستان نزدیک اسباب خنده است و درجمع دوستانه خود حتی هنگامی که مهمان ناشناسی دارند لباس شنا بر تن دارند.این رفتارها صرف نظر از خوبی یا بدی مورد پسند عرف جامعه نیست و برای دختران خوابگاهی و پسران یکسان است...

                   مردی به رنگ هزینه

 ابراهیم ساوالان

وقتي از سه راه وليعصر به طرف شهرک باغميشه حرکت مي کني از دره زيبايي به نام "باريش" مي گذري. تبريزيان ايم مثل زيبا را به خاطر دارند." عالم حسرت تبريزه-تبريز حسرت باريشا" در کنار جاده قبرستان کوچکي را مي بيني و در گوشه آن سنگ قبر کودک چهار ماهه ائلشن حسن پور فرزند جواد حسن پور يکي از فدائيان آذربايجان ترا به سوي خود مي کشد. جواد حسن پور مردي که دست کم 13 سال گذشته خود را (از دانشگاه آزاد سراب) سراسر کار بود. کاري به دور از همه بحثها و جدلهاي روزمره حرکت ملي آذربايجان.

مصاحبه اختصاصی میللی شورا با مهندس ابراهيم رشيدي(ساوالان)

قيامهای 21 فوريه گذشته ثابت کرد که خواسته هاي ملی و انسانی حرکت ملي مورد قبول طيف وسيعي از ملت آذربايجان واقع شده و نهضت خرداد 85  صرفا يک واقعه عکس العملي نبوده است

میللی شورا- جهت آشنايي بيشتر خوانندگان لطفا به طور مختصر خودتان را معرفي نمائيد؟

من ابراهيم رشيدي مشهور به ساوالان متولد سال 1358 شهرستان خياو (مشکين شهر) مي باشم که از سال 76 الي 81 در دانشگاه اروميه دررشته مهندسي مکانيک حرارت و سيالات مشغول به تحصيل بوده ام.

میللی شورا- درصورت امکان گزارش مختصري از فعاليت هاي خود را ارائه نمائيد.

زبان مادري من همانند همه ي آذربايجاني ها از مراکز آموزشي اخراج شده است و يادگيري آن بعد از زبان تحميلي فارسي آنهم تنها با تلاش شخصي و با وجود همه ي ناملايمات و ممنوعيت ها ممکن مي گشت. بدليل قريحه شعري که در خود سراغ داشتم از دوره ي دبيرستان شعر نويسي به زبان مادري را آغاز کردم ولي فعاليت هاي فرهنگي، اجتماعي بنده از دوره دانشگاه شروع شد. در سال 76  با دوتن از دوستان اقدام به تاسيس کانون شعر و ادب استاد شهريار دانشگاه اروميه را کرديم که اولين برنامه ي آن در تاريخ 28 ارديبهشت سال 77 و آخرين برنامه ي آن نيز در ارديبهشت 85 برگزار شد.کانون شهريار در طول 8 سال فعاليت خود با برگزاري جلسات هفتگي که با شرکت نزديک به 800 نفر از دانشجويان برگزار مي شد و همچنين با برگزاري اردو، نمايشگاه کتاب، جلسات نقد ادبي، جلسات سخنراني و کنسرت موسيقي، نزديک به 100 برنامه را در پرونده ي فعاليت هاي خود دارد؛ اينجانب نيز به مدت 4 سال دبير کانون شهريار بوده ام.

                                           هادی حمیدی شفق

یولوم آیدین آلنیم آچیق

باجاریرسان ای قارانلیق قارشیما چیخ!

یازار:ابراهیم رشیدی(ساوالان)

زمانیکه حکم محکومیت 5 ماه زندان در اورمیه به دستم رسید یکی از اولین مسائلی که به فکرم رسیداین بود که بعد از یکسال هادی حمیدی شفق را خواهم دید.مردی که پرونده ی قضایی او به تنهایی کافی است که قضات رای دهنده برای همیشه شرمنده شوند .

هیچ کس او را جذب حرکت ملی نکرد تنها چیزی که بودذهن خلاق و عصیان گرش بود که به او می گفت باید بر علیه تبعیض و تحقیر عصیان کرد .زبان تحمیلی مدارس تبریز و فضای آکنده از خفقان دانشگاه آزاد اورمیه چنان حس تعهدی در او برانگیخته بودکه منتظر هیچ کس نمی شد و در قبال همه ی کاستی ها و ناکامی های ملتش احساس مسئولیت می کرد.درست همین احساس مسئولیت و تعهد باعث می شد که بازجویان اداره اطلاعات نتوانند باور کنند که هادی به هیچ کس و جریانی وابسته نیست .آنهایی که امروزه هر کاری را با نفع و زیان مادی خود می سنجند چگونه باور کنند دانشجویی که همه چیز خود را در راستای هدفی قربانی می کند دنبال هیچ نفع شخصی نیست و این همان نکته انحرافی و اشتباه بازجویان اداره اطلاعات است.آنها سعی می کنند ارتباطی بین هادی و باکو پیدا کنند ، آنها می خواهند راه امواج نامرئی آنکارا را مسدود کنند در حالیکه نمی دانند اگر ارتباطی هست تنها بین من و زبان من است و دغدغه ای جز رفاه و آزادی ملت در کار نیست .

                                آزادی انسان آذربایجانی

ابراهیم رشیدی (ساوالان)

وقتی جوان آذربایجان محل زندگی خود را برای تحصیل یا کار ترک کرده و به تهران یا سایر مناطق فارس می روند، هنگام بازگشت، نگاه اول حکایت از موفقیت این فرد دارد؛ یعنی وضع ظاهری، نوع آرایش، وضع پوشش همگی حکایت از موفقیت مالی و درآمد خوب آن فرد ( البته به قیاس محل زندگی قبلی خود ) دارد. در کنار این موفقیت مالی، شاهد تغییرات رفتاری و اجتماعی شدن او نیز هستی. آن جوان خجل و سر به زیر که حتی توان سلام کردن به یک جمع چند نفره را نداشت، حالا چنان اعتماد به نفسی بدست آورده که در جمع افراد بزرگتر از خود به راحتی صحبت می کند و هیچ استرسی وجود او را فرا نمی گیرد، بلکه خنده هایی را نیز چاشنی کلام خود می کند.

زنی که به همراه شوهر خود به تهران رفته، گواهینامه رانندگی اخذ کرده و در کلاس های گل دوزی، خیاطی یا قرآن خوانی شرکت نموده است.چرا؟

                      بازخوانی هویت انسان آذربایجانی

 ابراهیم رشیدی(ساوالان)

تمایز و توقع یا هویت فردی :

به روایت کتاب دده قورقود، انسان اول باسات نام دارد و به روایت " اسلی و کرم " کرم انسان اول است که از یک سیب خلق شده است. انسان اول کتاب تورات آدام یا آتام (پدر نوع بشر) نام دارد. اسم گذاشتن از خصایص جوامع انسانی است وقتی انسانی متولد می شود. وقتی انسانی متولد می شود یکی از امور اولیه تعیین اسم برای اوست تا از افراد دیگر خانواده و جامعه تمیز داده شود. والدین بیولوژیک او را بعنوان فرزند و بچه های دیگر اورا بعنوان قارداش (خواهر یا برادر) می شناسند. کم کم او نیز خود را از نگاه و منظر دیگران می شناسد یعنی به همه اعمال خود از زاویه دیگران می نگرد و بزودی می فهمد که اسم او مثلا یاشار است و با شنیدن کلمه یاشار عکس العمل نشان می دهد.

انسان به دنیا آمده بی نیاز از دیگران به وجود خود آگاهی می یابد و وجود فیزیکی و آنتولوژیک (هستی شناسی) خودرا می فهمد. این فهم فارغ از هرگونه خودآگاهی و بار اجتماعی است. هر موجودی اعم از حیوان یا انسان بصورت غریزی خود را بعنوان یک شی می شناسد، شناختی که اکتسابی نیست بلکه درکی است.

                اعلمی نین آذربایجان حاقدا دانیشما ندنی؟!

 ابراهیم رشیدی (ساوالان)

بو گونه قدر ایران ایسلام جمهوریتینده هر کیم قوروقچو شوراسی(نگهبان) نظارتیندن سس قازانیب، آدای اولموش کسینلیکله بو سییاسال قورومون گوونلی و آرخایین آدامی دیر. ایراندا هامی نین آدای اولماق حاققی یوخدور، آدای اولانلاریندا هامی سینین سئچیلمک آزادلیغی یوخدور. منجه ایندیه قدر، ایراندا سانسور قووه لرینین اولدوقجا گوجلو هابئله غئیردئموکراتیک اولدوغوندان، آذربایجان اولوسونا یانان و اونون تاپدانمیش حاقلاریندا مودافعه ائدن کیمسه ایسلامی شورا مجلیسینه یول تاپمامیش.

لیلا،

رقیه،

عطیه،

شهناز

مینلرجه دیر مینلر

(2)

ابراهیم ساوالان

یاخینلاشیر قادین گونو...

منیم آنام میللی حوکومتین یازیندا دونیایا گوزآچمیش ایندیسه 61یاشلی دیر1384-جوایلین تیر آییندامن ائوین دوستاغیندایدیم بیر گون سحر تئزدن گئجه یه  قدرمولاقات آلماق اومودونا قارغانمیش تهرانین ایستی آسفالتلارینین اوستونده اوتوروب گوزله میشدی یازیغین قوجاچاغینداآیاغی ایریزین باشماغین ایچینده یانمیشدی.هله ده ائوین خاراباسینین اونونده گوزله ین آنالاریمیزباجیلاریمیز وار.

لیلا،

رقیه،

عطیه...

 مینلردی مینلر!(1)

ابراهیم ساوالان

قازان خانین آغ بیرچکلی آناسی، قادینی بورلا خاتین اسارته گئدندن ، گونش تمثیل چی سی سالجان خاتین قارا توکورون قالاسینین باجاسیندان دره لره  دوزلره باخاندان بری آذربایجان قادینی اسارتله تانیشدیر.

هله ده لیلا حیدری ، بورلانین،سالجانین،دوغرو داوامچی سیدیر.

باجاریرسان 16 ایل محبوس بئیرکی گوزله ین چیچک خاتینی دانیشدیر هله ده رقیه علیزاده،عطیه طاهری ،و باشقالاری تاریخ یارادیر.

زمانی که حقوق خود را نشناسیم

 ابراهیم ساوالان

تقدیم به تمامی زندانیان سیاسی آذربایجان

کودکی یازده ساله بودم. سال اول راهنمایی درس می خواندم. مدیر مدرسه با لحنی که تشویق و تهدید در آن نهفته بود، به ما توضیح می داد که وظیفه هر دانش آموزی شرکت در راهپیمایی فرداست و اگر کسی نیاید یا قبل از اتمام مراسم فرار کند، از نمره انضباط او کسر خواهد شد. از هر کلاس هم 5 نفر را انتخاب کردند و پارچه هایی با عنوان انتظامات به بازوهایشان بستند. فردای آن روز ما را در محاصره مدیر، ناظم، معلمان، دبیر پرورشی و همان دانش آموزانی که از خوشحالی انتظامات شدن در پوست خود نمی گنجیدند، به خیابان بردند. محاصره شده بودیم تا فرار نکنیم؛ البته ناظم و دبیر پرورشی مراقب دهانمان بودند تا هر کس "شعار هر محصل" را بلند نگوید، یادداشت نماید. سرمای سخت خی یو (مشکین) و کودکان 11 ساله ای که از پوشش مناسب نیز محروم یودند، برف و پاهای بدون جوراب و صدای گرفته و سرفه های پی در پی همکلاسی هایم در فردای آن روز می تواند موضوع جداگانه ای باشد.